آیا اسناد لانه جاسوسی معتبر است؟

اسناد لانه جاسوسی سالهاست که منتشر شده و در اختیار علاقمندان به سندپژوهی و مسائل تاریخی قرار گرفته است. هرچند کلیت این اسناد مورد تایید است و همگان می دانند که این اسناد ترجمه سندهای موجود در سفارت آمریکا در تهران بوده است اما سوال مهمی که در رابطه با این اسناد وجود دارد این است که چگونه می توان به مستند بودن اسناد لانه جاسوسی پی برد و اعتماد کرد؟ آیا انقلابیون در جمع آوری اسناد، آنها را دستکاری نکرده اند؟ آیا در فرایند ترجمه و انتشار این اسناد، نظر خودشان را اعمال نکرده اند؟ پاسخ به این سوالات می تواند نقش مهمی در اعتماد سازی نسبت به متن اسناد و محتوای موجود در آن ایفا کند.

دانشجویان پیرو خط امام بعد از تسخیر لانه جاسوسی به انبوهی از اسناد دست پیدا کردند. هرچند تعداد بسیار زیادی از اسناد قبل از تسخیر و توسط ماموران سفارت آمریکا نابود شده بود و قابل استفاده نبود. آن دسته از اسنادی که به صورت سالم در اختیار دانشجویان قرار گرفته بود، به همان شکل ترجمه و به همراه اصل سند در مجموعه اسناد لانه جاسوسی به چاپ رسید. بخشی دیگر از اسناد نیز که در دستگاه کاغذ خرد کن قرار گرفته بود نیاز به بازیابی داشت. دانشجویان با زحمت بسیار زیاد و صرف ماهها زمان توانستند برخی از این سندها را بازیابی کرده و پس از ترجمه در مجموعه اسناد لانه جاسوسی به چاپ برسانند.

عمده اسنادی که ترجمه آنها در مجموعه اسناد لانه جاسوسی به چاپ رسیده است در کنار سند اصلی بوده و در واقع سند انگلیسی و مرجع آن نیز در همین مجموعه موجود است و لذا خدشه ای به اعتبار آن وارد نیست و عملا با وجود آن تعداد دانشجو از طیف های مختلف فکری، امکان گنجاندن مطالب اضافه به اسناد و به تعبیری جعل سند وجود نداشته است. در میان دانشجویان، طرفداران طیف های مختلف فکری و سیاسی وجود داشته است و اگر بخشی از دانشجویان می خواستند دست به تحریف سند به نفع یک جریان سیاسی خاص بزنند، بقیه دانشجویان مانع از این اقدام می شدند.

مطالب مرتبط :  با کسی که به رهبری و نظام اهانت می کند چه کنیم؟

نکته مهم این است که برخی از اسناد توسط افرادی همچون بنی صدر از سفارت خارج شد و توسط دانشجویان به چاپ نرسید و برخی از اسناد هنوز هم که هنوز است از طبقه بندی خارج نشده و به چاپ نرسیده است. اگر جعل سند و دستکاری آن امکانپذیر بود، دانشجویان به راحتی می توانستند این اسناد را جعل کرده و در دل اسناد بگنجانند، اما چنین کاری نکردند.

نکته دیگر اینکه در دل اسناد لانه جاسوسی به تعابیری بر می خوریم که در آن به انقلابیون و شخصیت های انقلاب همچون امام خمینی توهین شده است و صفت های ناروا به ایشان نسبت داده شده است. اگر دانشجویان قصد دستکاری و تحریف سندها را داشتند، می توانستند به راحتی این توهین ها را حذف و یا حداقل تعابیر آن را عوض کنند اما به دلیل وفاداری که به نقل اصل سندها داشتند، چنین کاری انجام ندادند.

لذا می توان گفت که نه تنها امکان وقوعی تحریف اسناد وجود نداشته است بلکه انگیزه ای نیز برای این کار وجود نداشته است.

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

رضا مهوشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *